Het eerste jaar in sneltreinvaart.

Op 2 nov. 2004 arriveerden Ruud en ik op de plaats waar ons nieuwe leven zou gaan beginnen: São Luís in de Alentejo van Portugal. De jongens waren al een week eerder met m’n schoonouders naar Spanje vertrokken om daar nog wat vakantie te vieren en zijn de 2e week van november ook in Portugal aangekomen. We hebben onze intrek genomen in het gastenverblijf op het terrein van mijn ouders, wat klein (60m2), maar ’t is maar tijdelijk en ’t gaat boven verwachting goed.

De jongens zijn meteen van start gegaan op school. Nick gaat naar de middelbare school in Vila Nova de Milfontes, de kustplaats 15km verderop. Hij maakt lange dagen, gaat met de bus ’s ochtends om 9.00 uur weg en komt om 18.00 uur weer thuis. Hij is dit jaar wel blijven zitten, wat we ook niet anders hadden verwacht vanwege de taal, maar hij heeft het erg naar zijn zin, wat toch het belangrijkste is… Jay ging in eerste instantie naar de lagere school hier in het dorp, maar zit nu in Castelão, hier ca. 5 min. rijden vandaan. In São Luís zat hij in een klas van 19 (2 groepen) met een aantal probleemkinderen en een meester die daar niet echt mee om kon gaan. En aangezien Jay ook wat extra aandacht nodig heeft ging dat niet lekker. Nu zit hij in een klas van 9 (dat is tevens de hele school) bij een juf die van wanten weet en waar alle kinderen mee weglopen. Hij heeft z’n draai gevonden en gaat goed. En om nog meer bekend te raken met de portugese taal gaat hij dagelijks na schooltijd nog een uurtje naar de bibliotheek, waar een grote groep kinderen van alles en nog wat doen, een soort na-schoolse opvang. Op woensdagmiddag gaat hij ook nog 3 uurtjes (van 14.00 tot 17.00 uur) naar een nederlandse school in Odemira, om z’n nederlandse spreek- en schrijfvaardigheid op peil te houden.

Na onze aankomst hier zijn we meteen op zoek gegaan naar een stukje grond met of zonder ruïne om een eigen huis op te kunnen gaan zetten. Al vrij snel kwamen we op een stuk land van 0,8ha met ruïne, hier in het dorp, ca. 500m bij het huis van mijn ouders vandaan, met toestemming voor de bouw van een huis van 100m2 en een schuur van 30. Na een heleboel papierwerk en geregel was op 19 maart jl. de overdracht en hebben we ook nog toestemming gevraagd (en gekregen)voor een huis van 120m2 met een kelder van 30m2! We hebben, om alvast wat omhanden te hebben, meteen een kippenhok gebouwd, kippen en eenden aangeschaft en ook nog 2 varkens (die hebben het mooiste plekje van ons land, boven op de heuvel met mooi uitzicht over het dorp, maar ver van ons toekomstige huis, vanwege de lucht…).


Vervolgens hebben we electriciteit aangevraagd, een boorput (80m diep) voor ons water laten slaan (er is wel een put op het land maar die staat helaas ’s zomers droog), tekeningen gemaakt en ingediend, vergt allemaal weer een hoop tijd en geduld. Electriciteit is er nu sinds september en alle vergunningen zijn nu ook rond. Afgelopen oktober is Ruud begonnen, met 3 man personeel, aan de bouw van ons huis. Ons huis komt op de plaats van de oude ruïne. Dus als eerste alles plat gemaakt en een groot gat voor de kelder. We hebben toestemming voor 30m2, maar uiteindelijk zal de kelder onder het gehele huis open komen. Met een beetje mazzel kunnen we rond maart/april al onze intrek in het huis nemen, want neem van mij aan zodra er een kamer af is, zullen we toch lekker op ons eigen stekkie willen zitten.

Helaas gaat er op het ogenblik wel veel meer geld uit dan dat erin komt, want de andere werkzaamheden vlotten nog niet erg. Ruud heeft wel wat houten meubels verkocht en ook hier en daar wat andere opdrachten gedaan, maar het vergt tijd. Ik probeer websites te maken en heb inmiddels één betaalde opdracht gehad. Kijk maar even op mijn website ‘www.pamswebdesign.com’ dan kun je één en ander bekijken. Onze andere sites (O Quintal en Pam’s unhas) staan hier ook op. Op Samouquerinha (die eerste opdracht dus) kun je meteen een beetje een indruk krijgen van de omgeving hier. Ook ben ik bezig met spreukspiegeltje te laten vertalen naar het portugees, deze spiegeltjes verkochten we al in onze winkel in nederland, en mijn oude leverancier gaat ze dan voor me drukken en ik hoop dat ze het dan hier net zo goed doen als in nederland. Ik verwacht er veel van aangezien ze hier in het zuiden nog gekker zijn op kitsch dan bij ons. Ik zal ze zelf op markten gaan verkopen en daarnaast wil ik proberen een aantal winkeltjes te vinden die ze dan ook willen gaan verkopen.

Advertenties

2 thoughts on “Het eerste jaar in sneltreinvaart.

  1. Beste familie,
    allemaal een gezond en voorspoedig 2006.
    Leuk om op deze manier op de hoogte te blijven van jullie vorderingen. Fijn dat alles zo goed gaat. Hier alles o.k. We blijven jullie op deze manier volgen.
    Groetjes Joop en Wil.

  2. Hallo allemaal,

    Leuk om op deze manier jullie leventje ginds te volgen. Het is allemaal zo herkenbaar…. Op deze manier zijn we er toch nog een beetje bij.
    We wensen jullie een succesvol jaar in Sao Luis!!!

    ate a vista,

    John Carin Karel Hein

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s